Pamiętamy o tych, którzy tworzyli historię naszej Małej Ojczyzny
Przed dniem Wszystkich Świętych przedstawiciele władz samorządowych Gminy Tymbark odwiedzili groby osób, które przez lata współtworzyły życie lokalnej społeczności, służąc jej swoją pracą, zaangażowaniem i oddaniem.
Wójt Gminy Tymbark Paweł Ptaszek, Przewodnicząca Rady Gminy Iwona Toporkiewicz oraz Radni Gminy Tymbark Anna Wiewiórska i Zbigniew Hojnor złożyli wiązanki kwiatów i zapalili znicze na mogiłach zmarłych samorządowców, sołtysów i pedagogów. Odwiedzili groby śp. Jolanty Sopaty (1969–2020), śp. Andrzeja Bugańskiego (1962–2022), śp. Tadeusza Muchy (1961–2023), śp. Mariana Rybki (1958–2024), śp. Józefa Sowy (1944–2025), śp. Mariana Tajdusia (1951–2025) oraz śp. Stanisława Pachowicza (1947–2026).
Każda z tych osób zapisała własną kartę w historii Tymbarku i jego mieszkańców. Łączyła ich troska o wspólne dobro, praca na rzecz lokalnej społeczności, a także codzienna obecność w sprawach, które dla naszej gminy miały znaczenie. Choć dziś nie ma ich już wśród nas, pozostały wspomnienia, ślady ich działalności i wdzięczność tych, którzy mieli okazję z nimi współpracować, spotykać się i korzystać z owoców ich pracy.
Listopadowe dni mają szczególny wymiar. Zatrzymujemy się wówczas na chwilę, odwiedzamy cmentarze, zapalamy światełka pamięci i przywołujemy tych, których już z nami nie ma. Wspominamy bliskich, przyjaciół, sąsiadów, ale również ludzi, którzy swoją działalnością wykraczali poza krąg rodzinny, pozostawiając trwały ślad w życiu całej wspólnoty.
Spacer po tymbarskiej nekropolii był także okazją do zatrzymania się przy zabytkowych nagrobkach, będących świadectwem minionych pokoleń. Wśród nich znajdują się wyjątkowe kamienne pomniki księży, proboszczów, działaczy społecznych i osób zasłużonych dla naszej miejscowości. To nie tylko miejsca wiecznego spoczynku, ale również fragment historii zapisanej w kamieniu – opowieść o ludziach, ich życiu, pracy i wartościach, które pozostawili następnym pokoleniom.
W tych dniach szczególnie mocno uświadamiamy sobie, że pamięć jest jedną z najpiękniejszych form wdzięczności. Zapalony znicz, złożony kwiat, chwila ciszy i modlitwy są skromnym, ale ważnym gestem wobec tych, którzy byli przed nami i współtworzyli miejsce, w którym dziś żyjemy.
Pamiętamy. Bo człowiek odchodzi, ale dobro, które pozostawił po sobie, pozostaje.
