Powiat
Świebodziński

W życiorys tych ludzi wpisane zostały też losy więźniów Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Świebodzinie, który funkcjonował do czerwca 1950 r. PUBP w Świebodzinie  cieszył się bardzo złą sławą ze względu na niezwykłe jak na ówczesne czasy brutalne śledztwa. Przesłuchiwani tam więźniowe wspominali zatrzymanie i uwięzienie w piwnicach katowni jako koszmar
i pasmo nieludzkich cierpień. W budynku UB przesłuchiwano miedzy innymi członków świebodzińskiej placówki Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Grupa ta została osądzona przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Poznaniu, który w tamtych latach był jednym z najbardziej represyjnych narzędzi aparatu terroru. Na sesji wyjazdowej w Świebodzinie członkowie tej grupy zostali skazani na długoletni  pobyt w zakładach karnych. W dramatyczna historię Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Świebodzinie wpisane są życiorysy więźniów, którzy jak wynika z kart Instytutu Pamięci Narodowej  wspominali prowadzone tam przesłuchania jak jedno pasmo psychicznego i fizycznego terroru. Funkcjonariusze, którzy dopuszczali się tych nieludzkich czynów niejednokrotnie „za zasługi” byli awansowani i zajmowali wysokie stanowiska  w krajowych strukturach Urzędu Bezpieczeństwa.

 4 marca 2023 r. na budynku byłej siedziby Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Świebodzinie przy ul. Zachodniej 2  ( obecnie Publiczne Przedszkole Nr 3 i. Czesława Janczarskiego ) została uroczyście odsłonięta tablica pamiątkowa upamiętniająca ofiary terroru komunistycznego po II wojnie światowej. Tablica i wyryte na niej słowa są przesłaniem dla obecnego jak i przyszłych pokoleń ,żeby zachować w pamięci żołnierzy i działaczy antykomunistycznego i niepodległościowego podziemia, patriotów wiernych suwerennej Polsce, ofiar komunistycznego aparatu bezpieczeństwa, którzy niezłomnie, nie szczędząc życia i zdrowia walczyli o wolną i niepodległą Polskę.

 

Nawiązując do tragicznych losów „żołnierzy niezłomnych” należy podkreślić bohaterską postawę śp. por. Kazimierza Świrskiego żołnierza Wileńskiej Armii Krajowej, dowódcę  podziemnej Świebodzińskiej Armii Krajowej działającej w latach 1946-1947. Zakonspirowany, pracował w Powiatowy Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Świebodzinie, z którego wykradał dokumenty mówiące o zbrodniach na narodzie polskim. Wspólnie z grupą przez siebie  zwerbowaną  przekazywał informacje  o mających  nastąpić aresztowaniach , co niejednokrotnie uchroniło osoby będące w kręgu zainteresowania urzędu bezpieczeństwa od śmierci lub też długoletniego więzienia. Planował tez zamach na Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Świebodzinie, aby uwolnić przebywających tam więźniów. Cel jaki sobie postawił nie został zrealizowany z powodu aresztowania, które nastąpiło  13 grudnia 1947 r.. Po wielu miesiącach  pobytu w więzieniu, gdzie tortury były na porządku dziennym.  usłyszał wyrok – dwukrotna kara śmierci, którą po jakimś czasie zamieniono na dożywotnie więzienie. Łącznie w więzieniach UB przesiedział 15 lat. W  1994 r. został zrehabilitowany i decyzją Ministra Obrony Narodowej  zwrócono mu stopień oficerski z jednoczesnym awansem  na stopień porucznika. Zmarł w 1998 r. - został pochowany na świebodzińskim cmentarzu.