W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Dodatkowo, korzystanie z naszej witryny oznacza akceptację przez Państwa klauzuli przetwarzania danych osobowych udostępnionych drogą elektroniczną.

Obelisk upamiętniający więźniów podobozu KL Auschwitz-Birkenau w Kobiórze

ul. Leśników; 43-210 Kobiór

Obelisk upamiętniający więźniów podobozu KL Auschwitz-Birkenau w Kobiórze owinięty drutem kolczastym na którym powieszona jest tablica informacyjna. W tle rosną zielone drzewa.

Największy spośród podobozów „leśnych” w lasach między Pszczyną a Tychami, powstały w grudniu 1942 r. na terenie Kobióra (niem. Kobier). W dwóch barakach otoczonych ogrodzeniem z drutu kolczastego przebywało początkowo około 60, a potem 150 więźniów. Osadzono w nim w większości więźniów Żydów, głównie z Polski, Francji, Belgii i Czech, ponadto zaś kilku Niemców, Polaków i Rosjan. Najliczniejsze komando pracowało przy wyrębie lasu i wstępnej obróbce pni. Pozyskane drewno przekazywano nadleśnictwu, a gałęzie i materiał odpadowy były wykorzystywane do spalania zwłok ofiar zagłady w dołach i na stosach w Birkenau. Stanowisko kierownika (Lagerführera) sprawował SS‑U nterscharführer Franz Baumgartner Załoga podobozu liczyła ok. 20 esesmanów. Z częściowo zachowanych dokumentów wynika, że do kostnicy w Auschwitz I trafiło 31 zwłok więźniów z tego podobozu. W następnych miesiącach liczba więźniów wynajmowanych przez nadleśnictwo zmalała. Wiązało się to z uruchamianiem w Birkenau krematoriów opalanych koksem, a tym samym zmniejszeniem zapotrzebowania na drewno opałowe. Podobóz istniał do końca sierpnia 1943 r. 

{"register":{"columns":[]}}