Powiatowa Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Stoku Lackim

Terapia SI to specjalistyczne zajęcia mające na celu wspieranie prawidłowego rozwoju układu nerwowego dziecka w zakresie odbierania, przetwarzania i reagowania na bodźce zmysłowe (takie jak dotyk, ruch, dźwięki, bodźce wzrokowe czy czucie głębokie).

Podczas terapii dziecko uczestniczy w różnorodnych aktywnościach ruchowych i zabawach, które są odpowiednio dobrane przez terapeutę SI. Zajęcia odbywają się w specjalnie wyposażonej sali z przyrządami takimi jak huśtawki, podwieszane platformy, równoważnie, piłki, wałki czy ścieżki sensoryczne.

Terapia SI ma na celu:

• Usprawnienie przetwarzania sensorycznego, czyli poprawa zdolności dziecka do odbierania, analizowania i reagowania na bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe, przedsionkowe (związane z ruchem i równowagą) oraz proprioceptywne (czucie głębokie).
• Poprawa koordynacji ruchowej i równowagi – dziecko uczy się lepiej kontrolować swoje ciało, poruszać się płynnie i pewnie w przestrzeni.
• Rozwijanie motoryki dużej i małej – usprawnianie zarówno ruchów całego ciała (np. skakanie, wspinanie się), jak i precyzyjnych ruchów dłoni i palców, co wpływa na lepszą sprawność manualną i przygotowanie do nauki pisania.
• Wspieranie rozwoju mowy i komunikacji – poprzez poprawę pracy zmysłów i integracji sensorycznej dziecko może łatwiej rozwijać umiejętności językowe
  i komunikacyjne.
• Poprawa koncentracji uwagi i umiejętności organizacji działania – dziecko uczy się skupiać na zadaniu, kończyć rozpoczęte czynności i planować swoje działania krok po kroku.
• Wsparcie w zakresie samoregulacji emocji i zachowań – terapia pomaga dziecku w lepszym radzeniu sobie z emocjami, stresem i napięciem. Dzięki temu zmniejsza się ilość niepożądanych zachowań, takich jak impulsywność, wybuchy złości czy wycofanie.
• Zwiększenie świadomości własnego ciała i jego granic – co przekłada się na większą samodzielność w codziennych czynnościach, takich jak ubieranie się, jedzenie, korzystanie z toalety.
• Poprawa relacji społecznych – poprzez lepsze przetwarzanie bodźców
  i usprawnienie komunikacji, dziecko łatwiej nawiązuje kontakty z rówieśnikami
  i dorosłymi.

Każde zajęcia są prowadzone w formie zabawy, aby dziecko czuło się bezpiecznie i swobodnie. Terapeuta dostosowuje poziom trudności i rodzaj ćwiczeń do aktualnych potrzeb i możliwości dziecka.

Dla kogo przeznaczona jest terapia SI:

Terapia integracji sensorycznej (SI) jest przeznaczona dla dzieci, które przejawiają trudności w przetwarzaniu bodźców zmysłowych i mają z tego powodu problemy
w codziennym funkcjonowaniu. Skierowana jest przede wszystkim do dzieci, u których zauważa się:

• opóźniony rozwój mowy lub trudności w porozumiewaniu się zarówno werbalnie, jak i niewerbalnie,
• nadmierną potrzebę ruchu, trudności w koncentracji i skupieniu uwagi,
• problemy z równowagą i koordynacją ruchową, np. potykanie się, trudności
  w jeździe na rowerze czy huśtaniu się,
• niechęć do dotyku, zabaw plastycznych (malowanie palcami, lepienie), ubrań
  o określonych fakturach czy chodzenia boso,
• obniżoną lub wzmożoną wrażliwość na bodźce sensoryczne, np. dźwięki, światło, ruch – dziecko może reagować zbyt silnie lub wręcz ignorować bodźce, które dla innych są wyraźne,
• problemy w motoryce małej, trudności z rysowaniem, wycinaniem, trzymaniem ołówka lub innych narzędzi pisarskich,
• trudności w planowaniu i organizowaniu ruchów, tzw. niezdarność ruchową,
• brak świadomości własnego ciała, częste wpadające na przedmioty, brak wyczucia siły przy zabawie czy codziennych czynnościach, brak świadomości fizjologicznych potrzeb,
• trudności w zakresie samoobsługi, np. ubieranie się, jedzenie sztućcami, mycie się, korzystanie z toalety,
• problemy emocjonalne i behawioralne, wynikające z niezrozumienia przez dziecko własnych odczuć i potrzeb, które mogą przejawiać się jako złość, lęk, wycofanie czy agresja,
• podejrzenie lub zdiagnozowane zaburzenia rozwojowe, takie jak spektrum autyzmu, ADHD, opóźnienie psychoruchowe, obniżone napięcie mięśniowe czy wzmożone napięcie mięśniowe.

Terapia SI jest również zalecana dzieciom, które nie wykazują zaburzeń rozwojowych, ale w codziennym funkcjonowaniu mają trudności, które wpływają na ich komfort życia, rozwój umiejętności szkolnych, relacje z rówieśnikami czy samodzielność.Warto podkreślić, że każda terapia SI jest indywidualnie dostosowana do potrzeb konkretnego dziecka, a jej skuteczność zależy od systematyczności, zaangażowania rodziców i współpracy ze specjalistami.