Centrum Kultury i Promocji Gminy Bobowa

Do czasów obecnych zachował się średniowieczny układ rynku i ulic Bobowej.
Spośród architektury sakralnej na uwagę zasługuje - Kościół pw. Wszystkich Świętych z I połowy XIV w. Pomimo pożaru i licznych remontów masywna bryła świątyni zachowała swój pierwotny gotycki kształt. Jest to najstarsza budowla w Bobowej. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1412 r.
W XVII w. został przebudowany i powiększony o kaplicę. W 1889 r. zniszczony przez pożar, następnie odbudowany. Obiekt był budowany w stylu gotyckim i przebudowany w okresie baroku. Jest to świątynia jednonawowa, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Posiada neogotycki ołtarz główny wykonany po 1889 r. z obrazem Ukrzyżowania – obraz autorstwa Jacka Malczewskiego, dwa ołtarze boczne neobarokowe z XX w., rokokowy ołtarz w kaplicy z 2. poł. XVIII w., w nim obraz Matki Bożej Bolesnej, otoczony miejscowym kultem, malowany przez Feliksa Hanusza w 1851 r. W kaplicy stoi barokowa chrzcielnica przykryta rokokową pokrywą.

W stolicy gminy, w Bobowej warto zajrzeć do kościoła zbudowanego z łupanego kamienia pod wezwaniem Św. Zofii z II poł. XV w.
Gotycki kościół św. Zofii zachował się w niezmienionej formie od czasów średniowiecza. Został zbudowany w II. poł. XV w. a pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1475 r. Później przejściowo zajęty był przez Arian, odzyskany został przez katolików w 1646 r. Kilkakrotnie był niszczony pożarami. Spośród głównie barokowego wyposażenia na szczególną uwagę zasługuje późnogotycki obraz św. Zofii z córkami z początku XVI w. Obok kościoła znajduje się stara dzwonnica parawanowa, której powstanie przypada na okres gotyku.

Została zbudowana w 1756 roku, zdewastowana podczas II wojny światowej przez hitlerowców. Obecnie wyremontowana jest czynnym miejscem kultu- podczas pielgrzymek chasydów. Na ścianie wschodniej sali zachowała się polichromowana dekoracja z 1778 roku o motywach roślinnych i zwierzęcych stanowiąca bogatą oprawę Aron ha – Kodesz – wnęki ołtarzowej do przechowywania Tory – należącej do najcenniejszych zabytków Żydowskiej sztuki sakralnej.

Ze względu na malownicze położenie należy on do najciekawszych polskich nekropolii.
Do dziś zachowało się wiele nagrobków, wykonanych z marmuru, granitu i piaskowca (około 200 macew). Cmentarz jest licznie odwiedzany przez chasydów z USA.
Dla pielgrzymów najważniejszym miejscem na terenie tej nekropolii jest ohel, rodzaj niewielkiego murowanego żydowskiego grobowca, w którym spoczywa zmarły w dniu 24 czerwca 1906 roku cadyk Salomon Halberstam, wnuk Chaima Halberstama z Nowego Sącza.

Dwór Długoszowskich z XVII w. zwany "zamkiem", w którym zamieszkiwała m.in. rodzina Długoszowskich, będąca jednymi z właścicieli Bobowej w latach 1887 - 1945. Tu wychował się Bolesław Wieniawa Długoszowski, późniejszy osobisty adiutant marszałka Józefa Piłsudskiego, którego gościł w Bobowej.

Z elementów wyposażenia świątyni wart uwagi jest rokokowy ołtarz główny z II poł. XVIII wieku. Przy kościele znajduje się murowana, parawanowa dzwonnica z I poł. XIX wieku.
Naprzeciw kościoła w zabytkowym parku zachowały się pozostałości zabudowań dworskich. Na miejscu tym istniała niegdyś osada obronna – do dziś widoczne są zarysy obwarowań.

Jest to drewniana budowla jednonawowa powstała na początku XVII w. W ołtarzu głównym znajduje się cenny obraz "Zdjęcie z Krzyża", który powstał prawdopodobnie w XVII w. Obok kościoła znajduje się dzwonnica z I połowy XIX wieku oraz kaplica datowana na lata 60 – te XIX wieku.

 Jeden z najlepszych przykładów połączenia architektury renesansowej z elementami obronnymi w Polsce. Pierwotnie był dworem wieżowym, później dobudowano północną część przekształcając go w kamienicę. Pierwszymi właścicielami byli Jeżowscy herbu Strzemię następnie Adam Susz herbu Ogończyk, dlatego z takim właśnie herbem można spotkać się w dworze. Później obiekt zmieniał często właścicieli, aż około 1945 roku popadł w ruinę. Po renowacji Liceum Sztuk Plastycznych z Tarnowa organizuje tu warsztaty malarskie.