Szkoła Podstawowa
im. Jana Pawła II w Tłuszczu

ŚCIEŻKA POMOCY "PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE" - RODZIC
Jeśli wiesz, że Twoje dziecko może doświadczać przemocy rówieśniczej - reaguj. 
Poniżej znajdziesz wskazówki i informacje co zrobić, żeby pomóc swojemu dziecku. 
Co musisz zrobić:
•    Porozmawiaj ze swoim dzieckiem — zachowaj spokój, unikaj krytyki i oceniania, okaż wsparcie i  zrozumienie.
•    Zadbaj o przyjazne, bezpieczne otoczenie rozmowy.
•    Podczas rozmowy poproś o opisanie sytuacji w tym zapytaj o konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często.
•    Zanotuj istotne szczegóły zdarzenia (datę, miejsce, osoby, które brały czynny i bierny udział, nazwij formę przemocy np. fizyczna, psychiczna, cyberprzemoc).
•    Zastosuj parafrazę w celu upewnienia się, że dobrze zrozumiałeś opisane przez dziecko okoliczności zdarzenia, np. „Czy dobrze rozumiem, że…”.
Używaj wyrażeń: „rozumiem, że jest Ci ciężko”, „dziękuję, że dzielisz się tym ze mną”

Tego nie rób: 
•    Nie bagatelizuj  problemu. Zwróć uwagę, że sytuacja, która w Twojej opinii wygląda na mało istotną, dla Twojego dziecka może stanowić największy problem.
•    Nie sugeruj dziecku konfrontacji ze sprawcą/sprawcami.
Unikaj wyrażeń.: „to tylko kłótnia”, „nie przejmuj się”, „to nie jest ważny problem”, „jak ja byłem/byłam młoda/młody to…”

Gdy już pierwszą rozmowę masz za sobą, następnym krokiem, który musisz podjąć to skontaktowanie się ze szkołą i przedstawienie sytuacji:
•    wychowawcy klasy
•    pedagogowi/psychologowi szkolnemu
•    dyrektorowi szkoły (jeśli sytuacja jest poważna lub występuje brak reakcji ze strony kadry pedagogicznej) 

 Co należy zrobić – krok po kroku:
•    Umów się na spotkanie z ww. osobami (telefonicznie lub mailowo).
•    Przedstaw informacje na temat incydentów - koncentrując się na faktach, unikając silnych emocji, starając się zachować spokojny ton wypowiedzi.
•    Poproś o podjęcie działań – szkoła ma obowiązek zareagować.  Zgodnie z ustawą z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe dyrektor szkoły odpowiada za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki. 
Możesz też zwrócić się o: 
•    Informację, na temat podjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
•    Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
•    W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Monitoruj sytuację!  
Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą – pozyskaj informacje o efektach podjętych działań.
Dyskretnie obserwuj dziecko — jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.

Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?
W razie konieczności możesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:
    Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i  Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży -  I poziom referencyjny.
W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.
Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).
W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:
•    porada psychologiczna diagnostyczna
•    porada psychologiczna
•    sesja psychoterapii indywidualnej
•    sesja psychoterapii rodzinnej
•    sesja psychoterapii grupowej
•    sesja wsparcia psychospołecznego
•    wizyta, porada domowa lub środowiskowa
•    wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.
Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.
Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.
Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
    Centrów Zdrowia Psychicznego - II poziom referencyjny.
W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:
•    Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - poradnia zdrowia psychicznego - w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
•    Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży – w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.
Bezpośredni link do mapy: www.czp.org.pl/mapa/.
    Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej -  III  poziom referencyjny
W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.
Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.
W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.
WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO
https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/ 

W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego . 
Ponadto możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania: 
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka     800 12 12 12
Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży     116 111
Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy Pokrzywdzonym    800 100 100
lub
222 309 900
Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym     800 70 2222
Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych     116 123
Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia     112

Brak reakcji szkoły / eskalacja przemocy
Gdzie należy się zgłosić:
•    Kuratorium oświaty - w przypadku, gdy szkoła nie podejmuje skutecznych kroków, nawet na Twoją interwencję, aby zapobiec przemocy, należy skierować pismo do właściwego miejscowo kuratora oświaty, ze skargą lub wnioskiem o zbadanie sprawy i podjęcie stosownych działań w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego,
•    Rzecznik Praw Dziecka - podejmuje działania w związku z naruszeniem praw dziecka lub dobra dziecka. Zajmuje się przypadkami indywidualnymi, jeżeli wcześniej nie zostały rozwiązane we właściwy sposób, mimo że wykorzystano dostępne możliwości prawne. Dzieci i młodzież mogą również skorzystać z czatu na stronie Rzecznika Praw Dziecka: Link: czat.brpd.gov.pl 
•    Ośrodek pomocy społecznej, Policja/prokuratura/sąd rodzinny – jeśli przemoc ma charakter przestępstwa (np. pobicie, groźby, znęcanie się fizyczne i/lub psychiczne, upowszechnianie informacji na temat dziecka w Internecie bez jego zgody).

DODATKOWE WSKAZÓWKI DLA RODZICA:
Zapamiętaj, aby działać w interesie zdrowia fizycznego i psychicznego w tym bezpieczeństwa dziecka.
Wspieraj dziecko w budowaniu asertywności, aby rozwijać jego umiejętności społeczne. 
Nie obciążaj dziecka odpowiedzialnością za to, że jest ofiarą sprawcy, osobą doznającą przemocy. 
 

ŚCIEŻKA POMOCY "PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE"

• DLA UCZNIA

 

Jeśli doświadczasz przemocy rówieśniczej podejmij stosowne działania.

Poniżej znajdziesz istotne wskazówki dotyczące zgłaszania sytuacji problemowych w szkole.

 

Do kogo możesz zgłosić sprawę przemocy występującej w szkole:

Nauczyciela, wychowawcy

Pedagoga/psychologa szkolnego

Dyrektora

Pielęgniarki szkolnej

Rady rodziców

Samorządu szkolnego

Innego pracownika szkoły

 

W jakiej formie możesz dokonać zgłoszenia:

Bezpośrednio do wychowawcy, pedagoga, psychologa, nauczyciela, dyrektora szkoły 

Poprzez skrzynkę zaufania (jeśli istnieje w szkole)

Drogą elektroniczną na adres sekretariatu szkoły lub dyrektora

Drogą telefoniczną do sekretariatu szkoły lub dyrektora

Anonimowo (jeśli szkoła umożliwia taką formę)

Poproś o pracownika szkoły o zapewnienie Ci bezpieczeństwa

 

Zapamiętaj: Gdy nauczyciel lub inny pracownik szkoły jest świadkiem przemocy ma bezwzględny obowiązek zareagowania.

 

W przypadku, gdy jesteś osobą doznającą przemocy na terenie szkoły, każdy pracownik szkoły powinien:

• udzielić pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnić jej udzielenie poprzez wezwanie lekarza w sytuacji, gdy doznałeś obrażeń
• niezwłoczne powiadomić dyrektora szkoły
• powiadomić Twoich rodziców, jeżeli jesteś uczniem niepełnoletnim
• niezwłoczne wezwać Policję w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

Podczas rozmowy z pracownikiem szkoły:

• Poproś o przeprowadzenie rozmowy w dyskretnej atmosferze
• Opisz sytuację, w tym podaj konkretne informacje na temat zdarzenia: kto, kiedy, co się stało, jak często
• Przedstaw dowody zdarzenia, np. w przypadku występowania cyberprzemocy

 

Jeżeli potrzebujesz rozmowy wspierającej, lub zgłosić swój problem, możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania:

 

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka	800 12 12 12
Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży	116 111
Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy Pokrzywdzonym	800 100 100 lub 222 309 900
Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym	800 70 2222
Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych	116 123
Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia	112

 

Pamiętaj - To nie jest wina osoby doświadczającej przemocy. Nie bój się poprosić o pomoc!