Powiatowe Centrum
Pomocy Rodzinie w Końskich

Osoba pełnoletnia opuszczająca rodzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo – wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo – terapeutyczną jest objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem.

 

ETAPY PROCESU USAMODZIELNIENIA:  

 

1. Wyznaczenie opiekuna usamodzielnienia.

Osoba usamodzielniana, co najmniej rok przed osiągnięciem przez nią pełnoletności wskazuje osobę, która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia oraz przedstawia pisemną zgodę tej osoby. Opiekunem usamodzielnienia może być osoba tworząca rodzinę zastępczą, prowadząca rodzinny dom dziecka, koordynator rodzinnej pieczy zastępczej, pracownik socjalny powiatowego centrum pomocy rodzinie, osoba będąca w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej wychowawcą lub psychologiem, pracownik organizacji pozarządowej w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie lub inna wyznaczona przez tę organizację do pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia, lub inna osoba wskazana przez osobę usamodzielnianą i zaakceptowana przez dyrektora powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie. 

Osoba wskazana przez wychowanka, podejmująca tę funkcje powinna być osobą dającą rękojmię należytej współpracy z wychowankiem oraz z PCPR i zaangażowaną w proces usamodzielniania.  Wyrażając zgodę na pełnienie funkcji opiekuna usamodzielnienia, osoba ta zapoznaje się i zobowiązuje wypełniać obowiązki opiekuna usamodzielniania.

 

2. Opracowanie indywidualnego programu usamodzielnienia

Osoba usamodzielniana, na co najmniej miesiąc przed osiągnięciem pełnoletności, sporządza wspólnie z opiekunem usamodzielniania indywidualny program usamodzielnienia (IPU), określający w szczególności: 

• zakres współdziałania osoby usamodzielnianej z opiekunem usamodzielnienia,
• sposób uzyskania przez osobę usamodzielnianą wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych, pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz w podjęciu przez osobę usamodzielnianą zatrudnienia, korzystania z pomocy prawnej i psychologicznej, uzyskanie pomocy na kontynuowanie nauki, usamodzielnienie i zagospodarowanie. 

Indywidualny program usamodzielnienia jest opracowywany przez osobę usamodzielnianą wspólnie z opiekunem usamodzielnienia (oraz pracownikiem organizatora pieczy zastępczej lub pracownikiem/wychowawcą placówki opiekuńczo – wychowawczej), co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem przez osobę usamodzielnianą pełnoletności, a następnie jest zatwierdzany przez dyrektora PCPR powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

 

Zmiany w indywidualnym programie usamodzielnienia może dokonać osoba usamodzielniana wspólnie z opiekunem usamodzielnienia w przypadku:

• zmiany sytuacji życiowej,
• w przypadkach, o których mowa w art. 37 ust. 4-6, po uzyskaniu zgody odpowiednio starosty albo marszałka województwa oraz zgody odpowiednio rodziny zastępczej, prowadzącego rodzinny dom dziecka, dyrektora placówki opiekuńczo – wychowawczej albo dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo – terapeutycznej.

Zmiany programu wymagają zatwierdzenia przez dyrektora PCPR powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie.

Zmiany należy zgłosić do osoby współpracującej z wychowankiem (koordynatora pieczy zastępczej, dyrektora placówki opiekuńczo – wychowawczej/wychowawcy, pracownika Organizatora Pieczy Zastępczej/PCPR). 

 

Usamodzielniany wychowanek w celu otrzymania świadczeń przysługujących po rozpoczęciu procesu usamodzielniania zobowiązany jest w trakcie całej realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia przede wszystkim do:

• realizacji postanowień zawartych w Indywidualnym Programie Usamodzielnienia,
• współdziałania z opiekunem usamodzielnienia i pracownikiem organizatora pieczy zastępczej, PCPR, 
• informowania o każdej istotnej zmianie sytuacji osobistej,
• w przypadku kontynuowania nauki do składania po zakończeniu semestru/półrocza zaświadczenia potwierdzającego uczęszczanie do szkoły/uczelni.

 Po zakończeniu realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia osoba usamodzielniana wraz z opiekunem usamodzielnienia i kierownikiem powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie dokonują oceny końcowej indywidualnego programu usamodzielnienia.

UDZIELANIE POMOCY

Osobie opuszczającej, po osiągnięciu pełnoletności, rodzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną, zwanej dalej „osobą usamodzielnianą”, w przypadku gdy umieszczenie w pieczy zastępczej nastąpiło na podstawie orzeczenia sądu przyznaje się pomoc:

a) kontynuowanie nauki,
b) usamodzielnienie,
c) zagospodarowanie;

udziela się pomocy w uzyskaniu:
a) odpowiednich warunków mieszkaniowych,
b) zatrudnienia;
zapewnia się pomoc prawną i psychologiczną.

Pomoc na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej, która przebywała w pieczy zastępczej przez okres co najmniej:

1) 3 lat – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą spokrewnioną;
2) roku – w przypadku osoby usamodzielnianej opuszczającej rodzinę zastępczą niezawodową, rodzinę zastępczą zawodową, rodzinny dom dziecka, placówkę opiekuńczo-wychowawczą lub regionalną placówkę opiekuńczo-terapeutyczną.

 Pomoc na kontynuowanie nauki

Wniosek o przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki osoba usamodzielniana składa w powiecie właściwym do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie za pośrednictwem kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego ze względu na miejsce pobytu osoby usamodzielnianej.

Pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki przyznaje się, po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, gdy wychowanek kontynuuje naukę w szkole, w zakładzie kształcenia nauczycieli, w uczelni, na kursach, u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego jeśli ich ukończenie jest zgodne z IPU. Pomoc na kontynuowanie nauki przyznaje się na czas nauki, do czasu jej ukończenia, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25 lat. Pomoc ta przyznawana jest na czas trwania roku szkolnego i akademickiego, po przedłożeniu przez usamodzielnianego wychowanka na początku każdego semestru aktualnego zaświadczenia potwierdzającego naukę. W przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywa w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo – wychowawczej albo regionalnej placówce opiekuńczo – terapeutycznej na zasadach określonych w art. 37 ust. 3-6, pomoc, o której mowa w art. 140 ust. 1, ulega zawieszeniu do dnia opuszczenia odpowiednio rodziny zastępczej, rodzinnego domu dziecka, placówki opiekuńczo-wychowawczej albo regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej. Zawieszenie pomocy, o której mowa w art. 140 ust. 1, następuje z urzędu w drodze decyzji.

Pomoc na zagospodarowanie

Udzielana jest przez powiatowe centrum pomocy rodzinie właściwe ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej zgodnie z założeniami i terminem zawartym w indywidualnym programie usamodzielnienia. Pomoc na zagospodarowanie może być przyznana w formie rzeczowej.

Pomoc na zagospodarowanie jest przyznawana osobie usamodzielnianej na wniosek i wypłacana jest jednorazowo, nie później niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26 roku życia. Natomiast w przypadku osoby legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności przysługuje w kwocie wyższej. Wniosek o przyznanie pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

Pomoc pieniężna na usamodzielnienie

Przyznawana jest osobie usamodzielnianej, na wniosek.

Wniosek o przyznanie pomocy na usamodzielnienie osoba usamodzielniana składa w powiecie właściwym do ponoszenia wydatków na finansowanie pomocy na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie za pośrednictwem kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie powiatu właściwego ze względu na miejsce pobytu osoby usamodzielnianej

Pomoc pieniężna na usamodzielnienie wypłacana jest po zakończeniu przez osobę usamodzielnianą pobierania pomocy na kontynuowanie nauki.

Pomocy tej udziela powiatowe centrum pomocy rodzinie właściwe ze względu na miejsce zamieszkania przed umieszczeniem w pieczy zastępczej. Pomoc ta może zostać wypłacona w zależności od ustaleń IPU, jednorazowo lub w ratach, nie później jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 26 roku życia.

Wysokość pomocy na usamodzielnienie uzależniona jest od formy i okresu pobytu w pieczy zastępczej, zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.