Samorzad.gov.pl

W części wstępnej zauważa szybki rozwój technologii cyfrowych i coraz większy dostęp do Internetu przez obywateli UE. Stwierdza też, że osoby z niepełnosprawnościami oraz innymi ograniczeniami są wykluczane cyfrowo, gdy publikowane treści nie są dla nich dostępne. Określa wymogi dostępności cyfrowej stron internetowych, dokumentów elektronicznych czy aplikacji mobilnych i nakłada również obowiązki na państwa członkowskie w zakresie monitorowania dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych. Państwa członkowskie są również zobowiązane, aby upowszechniać dostępność cyfrową i inicjować szkolenia w tym zakresie. Ustawa o dostępności cyfrowej wdraża tę dyrektywę do polskiego prawa.

Zgodnie z tą dyrektywą podstawą do oceny dostępności cyfrowej jest zharmonizowana europejska norma EN 301 549 (wersja w języku angielskim). W dużej mierze opiera się ona na wytycznych WCAG 2.1, ale zawiera też dodatkowe wymagania.

Norma określa między innymi:

• kryteria dostępności, które muszą być spełnione w przypadku stron internetowych (rozdział 9 normy);
• kryteria, które muszą być spełnione przez dokumenty do pobrania (rozdział 10 normy);
• wymogi dostępności oprogramowania, w tym aplikacji mobilnych (rozdział 11 normy).

W normie dla kryteriów, które dotyczą dostępności cyfrowej, kluczowe są tablice w załączniku A:

• Tablica A1 — wymagania zbiorcze dla stron internetowych oraz oprogramowania i dokumentów, które są stronami internetowymi lub są na nich osadzone, w tym formularzy;
• Tablica A2 — wymagania dla aplikacji mobilnych.

Zapisy normy uwzględniają również potrzeby osób niesłyszących (w obecnej wersji normy dodano załącznik D — dodatkowe materiały, które dotyczą dostępności poznawczej).

Spełnienie wymagań zawartych w rozdziałach 9, 10 i 11 normy oznacza spełnienie wymagań określonych w załączniku do ustawy o dostępności cyfrowej. Pozostałe wymagania normy wykraczają poza przepisy ustawy o dostępności cyfrowej.