Zespół Oświatowo-Wychowawczy w Białkach

Benjamin Franklin powiedział kiedyś, że „czas to pieniądz”, co oznacza, że czas jest cennym zasobem i należy go mądrze wykorzystywać.

Rodzina jako podstawowa komórka społeczna, ma zaspakajać niezbędne potrzeby małych dzieci i tych starszych-młodzieży. To właśnie rodzice od momentu narodzin, poprzez wspólne spędzanie czasu z dziećmi, zapewnianie im opieki, wzmacniają ich pewność siebie i utwierdzają w tym, że są ważne, i w każdej sytuacji mogą liczyć na wsparcie ze strony rodziców. 

Jak cenny jest czas, każdy z nas wie. Codziennie bez względu na wiek musimy poświęcać czas na: pracę zawodową, obowiązki domowe, naukę w szkole, zajęcia pozalekcyjne, ulubiony sport czy odpoczynek. W tym całym zabieganiu zapominamy o tym, jak ważny jest „czas” spędzany z rodziną, z naszymi dziećmi. Szkoła, zajęcia rozwijające talent:  językowy, muzyczny czy sportowy, czy świat wirtualny sprawia, że już nawet najmłodsze dzieci są „zapracowane”. A rodzice są tak zabiegani, że po pracy zawodowej i wypełnieniu obowiązków domowych, nie mają już sił i czasu na spędzanie go z bliskimi.

Człowiek dorosły nie odczuwa aż tak bardzo braku poświęcanego mu czasu, jak dziecko, dlatego należy zwrócić uwagę na to, jak spędzamy czas z naszymi dziećmi w domu i poza nim. Żadna zagraniczna wycieczka, wspólny wyjazd na wakacje czy nawet najdroższa zabawka nie wynagrodzi dziecku czasu, jaki potrzebuje ono spędzić codziennie z mamą i tatą.

Dziecko oprócz podstawowych potrzeb takich jak: jedzenie, picie, dach nad głową, równie mocno potrzebuje bliskości, miłości, akceptacji  rodziców. Świadomość bycia ważnym i kochanym przez rodziców, zapewnia dzieciom „bezpieczeństwo” i wpływa na ich poczucie wartości. Zaś brak czasu dla dziecka czy zainteresowania ze strony rodziców, przyczynia się do przekonania o niskiej wartości, poczucia osamotnienia, izolowania.

Nie liczy się tylko „ilość”, ale i „jakość”

spędzanego razem z dzieckiem czasu.

Czas wspólnie spędzony z dzieckiem w domu czy na wspólnym wyjściu np. do parku, to nie jest czas „z telefonem w ręku” czy innym gadżetem, czy włączenie dziecku bajki na tablecie. To czas na wspólne wykonywanie rożnych czynności (porządki w ogrodzie, robienie ciasteczek, wyjście na zakupy); na rozmowy; wspólne gry np. w warcaby; spacer czy razem uprawiany sport. Jeśli poświęcamy dziecku zbyt mało czasu, może to być dla niego sygnałem, że nie jest tego naszego czasu „warte”, a jeżeli taką informację odbiera od najbliższych osób, obniża to jego samoocenę i wzbudza poczucie odrzucenia. Brak silnej więzi z bliskimi, czasu spędzonego z jednym czy drugim z rodziców nie „działa” tylko tu i teraz, ale wpływa na to,  jak nasze dziecko będzie funkcjonowało w przyszłości. 

„Czas jest najcenniejszym skarbem, który mamy.”

Sentencja ta mówi o tym, że czas jest najcenniejszym, nieodnawialnym zasobem. Czasu nie zatrzymamy i nie uda go się cofnąć. Dlatego należy poświęcać go na: ważne, niezbędne czynności w naszym życiu, dla ważnych w naszym życiu ludzi, a przede wszystkim powinno się umieć znaleźć czas dla naszych dzieci.

 

Katarzyna Czarnocka