W celu świadczenia usług na najwyższym poziomie stosujemy pliki cookies. Korzystanie z naszej witryny oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. W każdym momencie można dokonać zmiany ustawień Państwa przeglądarki. Dodatkowo, korzystanie z naszej witryny oznacza akceptację przez Państwa klauzuli przetwarzania danych osobowych udostępnionych drogą elektroniczną.
Powrót

Droga Krzyżowa w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Stoku Lackim

15.04.2025

Droga Krzyżowa w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Stoku Lackim

Wtorek, 15 marca. W atmosferze nadchodzącego Wielkiego Tygodnia uczniowie klasy 2B oraz Michał, Łukasz z klasy 7b i Aleksander z klasy 8– przedstawiciele Szkolnych Kół Caritas – wyruszyli wraz ze swoimi opiekunami, panią Katarzyną Marciniuk i księdzem Dariuszem Wochem, do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Stoku Lackim.

Podopieczni ośrodka czekali już przed budynkiem, witając gości z radością i otwartością. Droga Krzyżowa odbywała się na gościńcu – wśród drzew parku otaczającego ośrodek. W przedpołudniowym świetle, otoczeni ciszą natury, wszyscy uczestnicy zagłębiali się w kolejne stacje męki Chrystusa.

Krzyż, niesiony przez kolejne klasy, przechodził z rąk do rąk, stając się nie tylko symbolem ofiary, ale także jedności. Wolontariusze czytali rozważania, a podopieczni ośrodka wsłuchiwali się w każde słowo, idąc razem drogą modlitwy. Nie było tu podziałów – była za to wspólnota, w której każdy odnalazł swoje miejsce, swoją chwilę refleksji, swoje osobiste przeżycie.

Droga Krzyżowa w ośrodku była głębokim doświadczeniem duchowym, ale także pięknym świadectwem bliskości i wzajemnego wsparcia. W tym czasie modlitwa łączyła wszystkich – w ciszy parku, w brzmieniu słów Ewangelii i w geście niesienia krzyża, który przypominał, że nawet najcięższy ciężar jest lżejszy, gdy niesie się go razem.

Wielki Tydzień to czas zadumy nad cierpieniem i miłością, nad ofiarą i nadzieją. To nabożeństwo pozostawiło trwały ślad w sercach uczestników, przypominając im, że w chwilach trudnych zawsze jest ktoś, kto idzie obok, kto podaje rękę, kto pomaga nieść krzyż. Opuszczając park, każdy miał świadomość, że to doświadczenie było czymś więcej niż modlitwą – było drogą, która prowadzi do światła i wspólnoty.

Zdjęcia (20)

{"register":{"columns":[]}}