💛 Klasa 1b – "Razem przeciw wykluczeniu"- Czyli czwarty dzień Tygodnia przeciwdziałania przemocy rówieśniczej ⛔️
02.10.2026
W tym tygodniu w klasie 1b dużo się działo.
Rozmawialiśmy o przemocy, o tym, że „ma różne twarze”, o obojętności, która wcale nie jest neutralna, i o tym, że reakcja naprawdę ma znaczenie.
Słuchaliśmy bajek terapeutycznych, oglądaliśmy krótkie filmy, a dzieci mówiły rzeczy, które potrafią zatrzymać dorosłego:
„Jak ktoś udaje, że nie widzi, to też jest niedobrze.”
„Słowa mogą być jak kolce.”
„Można komuś pomóc nawet małą rzeczą.”
Te rozmowy były punktem wyjścia do czwartkowego tematu: wykluczenie i odpowiedzialność za siebie oraz innych.
I tu zaczęła się nasza prawdziwa lekcja.
Drugi raz pracowaliśmy w grupach… i okazało się, że to wcale nie jest łatweOdkryliśmy, że praca w grupie to nie tylko „ja i mój pomysł”.
To także:
kolega obok, który potrzebuje więcej czasu,koleżanka, która ma świetny pomysł, ale mówi cicho,ktoś, kto chce rysować, a ktoś inny woli pisać,a czasem ktoś, kto się złości, bo jego wizja jest „inna”.I wtedy padło zdanie, które pięknie podsumowało cały dzień:
„To trudne, bo muszę myśleć nie tylko o sobie.”Właśnie o to chodziło.
O zauważenie drugiego człowieka.
O zrozumienie, że wykluczenie zaczyna się tam, gdzie przestajemy się liczyć z kimś obok.
Efekt? Po wszystkich rozmowach, bajkach, filmach i ćwiczeniach powstały plakaty, które są nie tylko pracą plastyczną.
To podsumowanie tego, co naprawdę zrozumieliśmy:
że słowa mogą pomagać albo ranić,że obojętność też jest wyborem,że reagowanie jest odwagą,że każdy ma prawo czuć się częścią grupy,że razem można więcej — ale tylko wtedy, gdy każdy jest ważny.Plakaty wiszą teraz na korytarzu.
1b – zrobiliście dziś coś naprawdę ważnegoNie tylko narysowaliście plakaty.
Zrozumieliście, że wykluczenie nie zaczyna się od wielkich rzeczy, ale od małych gestów.
I że każdy z Was ma wpływ na to, jak czuje się osoba obok.
To była trudna lekcja.
Ale bardzo potrzebna.
I pięknie przez Was przepracowana.
