Samorządowe Przedszkole
w Chmielniku

AUTYZM- podstawowe informacje

AUTYZM- to zaburzenie rozwoju manifestujące się niejednorodnym czasem wystąpienia ( od urodzenia do 36 mż), zróżnicowanym przebiegiem i często odmiennie nasiloną symptomatologią w komunikacji i zachowaniu.

Czym nie jest autyzm:

• nie jest skutkiem złych relacji z najbliższymi
• nie jest chorobą psychiczną
• nie jest chorobą przywiązania
• nie jest spowodowany „złym” wychowaniem
• autystyczne dzieci nie są „niegrzeczne”

 

Częstość występowania autyzmu:

     2-3 osoby na 10000 – kiedyś

    2-7 osób na 1000 – 2002 rok

    3-4 razy częściej chłopcy niż dziewczynki

W Polsce 1 na 150 dzieci ma autyzm.

 

AUTYZM- typowy przebieg:

• wyraźne nieprawidłowości od urodzenia

                    lub

• regres po okresie normalnego rozwoju
• krytyczny wiek 3 lata
• pełny obraz objawów 3-5 lat
• dalszy indywidualny rozwój

 

CHARAKTERYSTYKA DZIECKA Z AUTYZMEM

1. Jakościowe nieprawidłowości wzajemnych interakcji społecznych

• Niedostateczne wykorzystanie kontaktu wzrokowego, wyrazu twarzy, postaw ciała, gestów do odpowiedniego regulowania interakcji społecznych:

• unikanie kontaktu wzrokowego, patrzenie na szczegóły twarzy, nadmierne wpatrywanie się w oczy
• słaba ekspresja mimiki, nieskorzystanie z gestów
• problemy z okazywaniem emocji

• Niedostateczny rozwój związków rówieśniczych obejmujących wzajemnie podzielane zainteresowania, czynności i emocje.

• dziecko nie jest zainteresowanie innymi dziećmi, unika z nimi kontaktu.

• Brak spontanicznej potrzeby dzielenia się z innymi osobami radością, zainteresowaniem i osiągnięciami

• dziecko nie przynosi, nie próbuje zainteresować innych osób rzeczami, które go interesują  lub które udało mu się dobrze wykonać.

• Brak spontanicznej różnorodności zabawy w udawanie lub zabawy naśladującej role społeczne.

• brak naśladowania, brak zabaw w których dziecko bawi się w „ nauczyciela”, „pirata”
• dziecko nie udaje, że karmi misia, gotuje obiad.

 

2. Jakościowe nieprawidłowości w porozumiewaniu się

• Opóźnienie lub zupełny brak rozwoju mówionego języka

• język nie rozwija się ( brak mowy)- jednoczesny brak gestów, mimiki , które kompensować brak mowy
• opóźnienie mowy
• regres mowy

• Względny niedostatek inicjatyw i wytrwałości w podejmowaniu wymiany konwersacyjnej

• brak inicjatywy komunikacyjnej
• nieumiejętność podtrzymywania konwersacji

• Tendencja do odwracania zaimków

• mówienie o sobie „ty” „on” lub używając swojego imienia, rzadko posługiwanie się zaimkiem „ja”

• Stereotypowe i powtarzające się idiosynkratyczne wykorzystanie słów i wyrażeń

• tworzenie „własnego” języka
• echolalie
• klisze słowne
• stereotypowe pytania

· Dzieci z autyzmem nie potrafią łączyć dwu elementów znaków w całość

• Nie rozumieją faktu, że niektóre przedmioty mają wiele nazw
• Trudność zrozumienia pojęć abstrakcyjnych lub słów mających podwójne znaczenie: konkretne i przenośne
• Mowa dziecka z autyzmem jest:\

• stereotypowa
• sztuczna
• przesadnie uroczysta
• brak płynności mowy ,przerwy, skandowanie

 

3. Ograniczone, powtarzające się i stereotypowe wzorce zachowania.

• Pochłoniecie jednym lub liczniejszymi stereotypowymi zainteresowaniami o nieprawidłowej treści lub zogniskowaniu, albo jednym lub więcej zainteresowaniami nieprawidłowymi z powodu swej intensywności i ograniczenia, choć nie z powodu treści i zogniskowania.

-  zainteresowanie określonymi przedmiotami ( pralka, odkurzacz)

• szeregowanie przedmiotów
• bardzo silne zainteresowania np. trasami autobusów, kalendarzem, mapami miast.

• Wyraziste kompulsywne przywiązanie  do specyficznych, niefunkcjonalnych czynności rutynowych

• np. schematyczne sposób mycia zębów, rąk, ubierania się, stałe trasy chodzenia
• przywiązanie do określonych czynności i ich pór w ciągu dnia i gwałtowne reakcje na drobne zmiany
• manieryzmy jedzeniowe( np. tylko płynne pokarmy, tylko ciepłe pokarmy)

• Stereotypowe i powtarzające się manieryzmy ruchowe, obejmujące albo stukanie, albo kręcenie palcami, lub złożone ruchy całego ciała

• bujanie się, obroty, trzepotanie rękami

• Fascynacja grą świateł, obiektami, układami wizualnymi
• Koncentracja na cząstkowych lub niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów służących do zabawy. Przyswajają detale, maja trudności w rozpoznawaniu ciała.

• wąchanie zabawek, przedmiotów, nóg, butów
• wkładanie do ust
• pocieranie rękami
• hałasowanie przedmiotami
• machanie przedmiotami przed oczami

 

Podpowiedzi i wskazówki przydatne w kontaktach z osobami z autyzmem

Wśród osób z autyzmem są ludzie, którzy stosunkowo dobrze funkcjonują – kończą zwykłe szkoły, robią maturę, studiują, szukają pracy. To właśnie z nimi najczęściej masz szansę się spotkać.

W kontaktach z taką osobą przestrzegaj form grzecznościowych i zwracaj się do niej słowami: "proszę pani", "proszę pana", nawet jeśli ona sama przechodzi z tobą na "ty".

Staraj się mówić prostym językiem, unikając metafor, dwuznaczności i ironii. Pamiętaj, że osoba z autyzmem ma trudność ze zrozumieniem komunikatów, które nie są jasne i jednoznaczne.

Jeśli nie jesteś pewien, czy osoba z autyzmem prawidłowo zrozumiała coś, co mówiłeś, możesz poprosić ją o powtórzenie komunikatu.

Osoba z autyzmem dużo lepiej rozumie i zapamiętuje to, co widzi, niż to, co słyszy. Jeśli to możliwe, w rozmowie posługuj się także zdjęciami, rysunkami albo piktogramami, które będą ilustrowały twoje słowa.

Nawet jeśli osoba z autyzmem nie odpowiada na twoje pytanie, nie zakładaj, że cię nie słucha i nie słyszy tego, co do niej mówisz. Zawsze w rozmowie zwracaj się bezpośrednio do niej, a nie do osoby, która jej towarzyszy.

To, że osoba z autyzmem nie patrzy na ciebie, nie znaczy, że cię lekceważy. Jeśli chcesz jej coś powiedzieć, nie rezygnuj tylko z tego powodu.

Osoba z autyzmem dużo lepiej sobie radzi, gdy ma przygotowany plan działania – jeśli to możliwe, rób dla niej harmonogramy, tabele z zadaniami do odhaczenia oraz spisy zadań do wykonania, na których będzie mogła zaznaczać wykonane już czynności.

Pamiętaj, że osoba z autyzmem lepiej funkcjonuje w środowisku, które dobrze zna. Nie wprowadzaj więc żadnych zmian w jej otoczeniu, jeśli to nie jest absolutnie konieczne.