Dzień Pisania Piórem
12 lutego 1884 roku Lewis Waterman opatentował pióro wieczne. Dlatego w rocznicę tego wydarzenia corocznie wyruszamy w podróż w czasie, przypominamy średniowiecznych skrybów piszących gęsimi piórami albo dwudziestowiecznych żaków (uczniów). Chwytamy zatem za oryginalne drewniane obsadki (sprzed pięćdziesięciu lat), uzbrojone w stalówki. Maczamy je w kałamarzu z atramentem (inkaustem) i … piszemy. Chętni mogą się przyjrzeć oryginalnej ławce z zielonym blatem i dziurą na kałamarz (eksponat z naszej izby pamięci). Uczniowie, którzy chcą, próbują swoich sił w pisaniu łacińskich sentencji piórem wiecznym. Dlaczego warto pisać piórem? Pisanie piórem pobudza myślenie, kreatywność, skupienie, wyobraźnię i sprawność manualną. Sprawia przyjemność, choć czasami kończy się poplamionymi paluchami. Qui rogat, non errat (Kto pyta, nie błądzi). J